Internetgebruikers
aan het woord

Een jaar of vier geleden ben ik met begonnen met gamen. MMORPG's waren meteen al de games waar ik het meeste van mijn tijd aan besteedde. In het begin vond ik vooral de games mooi en was het leuk om af en toe een uurtje te gamen. Naarmate ik beter werd in gamen, raakte ik meer in het gamen meegezogen.

Je wilt niet na een uur stoppen met gamen, omdat je toch nog even die quest wilt halen. Uiteindelijk zit je uren te gamen. Je hebt niet eens door dat je allang had moeten eten en naar de wc gaan kan ook later.

Naast de drang om meer te bereiken in de game, is het een andere wereld waar je een rol in krijgt. Je gamed niet alleen en je wilt de game goed spelen. Je doet wat de anderen van je verlangen. Dat doen zij ook voor jou. Je bent loyaal aan je groep. Bovendien word je er ook keihard uitgegooid als je ze laat zitten. Dus als je gevraagd wordt om om 2.00 uur online te zijn dan ben je dat.

Het is niet eens het gamen dat ik zat ben. Ik wil de jongens ook niet in de steek laten. Het punt is dat er geen rem bij mij is. Het gamen maakt dat ik mijn real-life totaal laat verslonzen. Ik vergeet afspraken. Ik slaap veel te weinig en dat laat zijn sporen na. Met het gamen ben ik heel wat, maar in het echt stel ik weinig meer voor. Ik besloot voor mijzelf te kiezen en heb mij aangemeld.